top

Zaaplikuj
czekamy na Ciebie

Zespół Cen Transferowych wiesz co potrafisz w TP

Czujesz potrzebę zmiany, praca w średniej przyjaznej firmie we Wrocławiu, bez korporacyjnego stresu, formalizmu i procedur na parzenie kawy pracujemy pomiędzy 8 a 17 równocześnie mamy czas na … życie.

Usługi o niskiej wartości dodanej

29-08-2013

Jedną z ważniejszych zmian jaką wprowadziła nowelizacja Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 września 2009 r. w sprawie sposobu i trybu określania dochodów osób prawnych w drodze oszacowania oraz sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania osób prawnych w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych (Dz. U. Nr 160 poz. 1268)[1] jest dodanie przepisu regulującego kwestie związane z usługami o niskiej wartości dodanej. Wskazana nowelizacja ma na celu uwzględnienie w polskich regulacjach prawnych odnoszących się do cen transferowych, ustaleń jakie zostały zaprezentowane w Komunikacie Komisji Europejskiej z dnia 25 stycznia 2011 r. w sprawie prac Wspólnego Forum UE ds. Cen Transferowych w zakresie weryfikacji rynkowości warunków takich usług.

Zgodnie z nowo dodanym przepisem w §22a w sytuacji, gdy podmiot powiązany przedstawi organom podatkowym lub organom kontroli skarbowej opis transakcji dotyczącej usług o niskiej wartości dodanej, wówczas organy te są zobowiązane do przeprowadzenia badania warunków ustalonych przez te podmioty dla danego rodzaju transakcji kierując się przedłożonym opisem. W ramach wskazanego powyżej badania, organy weryfikują czy niezależne, racjonalnie działające podmioty zawarłyby taką transakcję na warunkach, jakie ustaliły podmioty powiązane.

W dalszej części niniejszego przepisu zdefiniowano usługi o niskiej wartości dodanej, jako usługi mające charakter rutynowy, które wspomagają działalność główną usługobiorcy, ogólnie bądź łatwo dostępne, nie generujące istotnej wartości dodanej dla usługodawcy, jak i usługobiorcy. Ponadto w załączniku nr 1 do Rozporządzenia określono przykładowy katalog usług o niskiej wartości dodanej obejmujący np. usługi informatyczne, usługi związane z zarządzaniem zasobami ludzkimi, usługi marketingowe, usługi prawne, księgowość i usługi administracyjne, techniczne czy też związane z kontrolą jakości.

Chcąc skorzystać z nowych rozwiązań jakie proponuje ustawodawca w zakresie pierwszeństwa opisu usług o niskiej wartości dodanej, podatnik ma możliwość przedłożenia odpowiednim organom właściwego opisu, który powinien obejmować w szczególności:

  1. wskazanie rodzaju świadczonej usługi wraz z uzasadnieniem zakwalifikowania usługi jako usługi o niskiej wartości;
  2. potwierdzenie, że usługa została wykonana, oraz szczegółowe wyjaśnienie dotyczące racjonalności nabycia usług i uzyskanych korzyści;
  3. opis i uzasadnienie sposobu świadczenia usług;
  4. wykaz wydatków ponoszonych przez podmioty powiązane, związanych ze świadczonymi  usługami, wraz z ich opisem i analizą;
  5. wykaz wydatków akcjonariusza;
  6. opis klucza podziału kosztów;
  7. katalog usług na żądanie wraz z ich opisem;
  8. wskazanie sposobu kalkulacji wynagrodzenia należnego za świadczone usługi oraz jego wysokość wraz z uzasadnieniem dla zastosowanej metody i sposobu jej stosowania;
  9. dokumentację możliwą do przedstawienia.

Warte uwagi jest, iż nowe zapisy Rozporządzenia przewidują również, że po przedstawieniu przez podatnika opisu transakcji organom podatkowym lub organom kontroli skarbowej, zachowują one prawo do żądania dodatkowych wyjaśnień i dokumentów od podatnika.

W ramach niniejszego §22a ustawodawca wprowadził również w dalszych jego ustępach definicję wydatków akcjonariusza. Wskazał, iż do wydatków związanych z wykonywanymi usługami o niskiej wartości dodanej zalicza się koszty bezpośrednio i pośrednio związane ze świadczoną usługą, przy wyłączeniu wydatków akcjonariusza. Zgodnie z zapisami §22a przez wydatki akcjonariusza należy rozumieć wydatki ponoszone przez podmiot posiadający udziały/akcje w drugim podmiocie powiązanym, przynoszące korzyści wyłącznie podmiotowi posiadającemu udziały/akcje w drugim podmiocie powiązanym.

Również dla wydatków akcjonariusza ustawodawca przewidział przykładowy katalog takich wydatków (stanowiący załącznik nr 2 do Rozporządzenia), w którym prezentuje np. koszty działalności związanej ze strukturą prawną akcjonariusza, koszty w zakresie sprawozdawczości tego podmiotu, koszty pozyskiwania funduszy na nabycie udziałów lub akcji, koszty działań zarządczych i kontroli monitoringu związane z zarządzaniem i ochroną inwestycji w udziały, koszty wstępnej rejestracji podmiotu na giełdzie papierów wartościowych czy też koszty związane z relacjami inwestorskimi podmiotu posiadającego udziały/akcje w drugim podmiocie powiązanym.   

Oczywiście sposób w jaki będą dzielone koszty ponoszone przez podmioty powiązane w związku ze świadczeniem usług o niskiej wartości dodanej winien być analizowany w oparciu o warunki, jakie ustaliłyby pomiędzy sobą podmioty niepowiązane. A zatem nadrzędną zasadą w przypadku transakcji zawieranych pomiędzy podmiotami powiązanymi dotyczących usług o niskiej wartości dodanej jest zasada długości ramienia (the arm’s length principle).

Wprowadzone zmiany należy uznać za korzystne dla podatnika, gdyż sporządzony przez niego szczegółowy opis usług spełniający wskazane powyżej wymagania, pozwoli na właściwe przygotowanie się przez niego do kontroli w powyższym zakresie. Ponadto dzięki przedłożonemu przez podatnika precyzyjnemu opisowi, organy będą mogły lepiej przygotować  się do kontroli oraz sprawniej ją przeprowadzić.

Niemniej jednak należy wskazać, iż wymienione przez ustawodawcę elementy jakie powinien zawierać wskazany opis tychże usług, może stanowić dla podatników dodatkowe wyzwanie, które przysporzy trudności w prawidłowym jego przygotowaniu. Poza tym ustawodawca nie doprecyzował w zapisach Rozporządzenia ani ustaw podatkowych, czy podatnik przygotowując opis transakcji usługi o niskiej wartości dodanej powinien zwracać uwagę na progi wartościowe. Wątpliwości może budzić kwestia powstania obowiązku przygotowania takiego dokumentu. Nie uściślono bowiem czy przesłanką do przygotowania opisu jest przekroczenie progów wskazanych w przepisach w art. 9a ustawy CIT i odpowiednio art. 25a ustawy PIT, czy sam fakt zaistnienia transakcji o niskiej wartości dodanej.

Należy również zwrócić uwagę, iż porównując zapisy nowego Rozporządzenia z ustaleniami Komisji Europejskiej, polski ustawodawca nie odniósł się do przedziału marż stanowiących narzut na koszty jakie generują usługi o niskiej wartości dodanej, które winny być uznane przez organy za rynkowe. Zgodnie z Komunikatem Komisji w uwagach dotyczących marży czytamy, iż w przypadkach, w których należy zastosować marżę, będzie ona zwykle niewysoka. Uzgadniane zazwyczaj marże mieszczą się w przedziale od 3 do 10%, a najczęściej oscylują w granicach 5%. Nie mniej jednak należy wskazać, iż takie stwierdzenie zależy od faktów i okoliczności, które mogą stanowić uzasadnienie dla innej marży.

W naszej ocenie wprowadzone przez Ministra Finansów zmiany należy uznać za pozytywne, gdyż minimalizują one ryzyko zakwestionowania przez organy podatkowe usług o niskiej wartości dodanej. Doprecyzowują one przepisy w zakresie szczególnych rozwiązań dotyczących tych usług. Ponadto nowelizacja zapisów Rozporządzenia nie generuje znacznego obciążenia dla podatnika co do obowiązku dokumentacyjnego. Dzięki nowym zapisom Rozporządzenia, podatnik będzie miał możliwość przedstawienia organom pełnego i wyczerpującego opisu transakcji dotyczącej usług o niskiej wartości dodanej.

 


[1] Identyczne zmiany zostały wprowadzone do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 września 2009 r.  w sprawie sposobu i trybu określania dochodów osób fizycznych w drodze oszacowania oraz sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania osób fizycznych w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych (Dz. U. Nr 160, poz. 1267).

© DMS TAX Sp. z o.o. 2014

Właściwe wsparcie
dla Twojego biznesu

Świadczymy usługi z zakresu:

 Zobacz >>

Masz kontrolę cen transferowych? Skorzystaj
z pomocy ekspertów DMS TAX.

Skontaktuj się z nami:

Kontrola cen

lub zadzwoń:
+48 71 79 25 991