Islandia
Odniesienie do zasady ceny rynkowej
Zasada ceny rynkowej wynika z art. 57 ust. 1, 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym nr 90/2003 (Income Tax Act) oraz z art. 2 rozporządzenia nr 1180/2014 w sprawie dokumentacji i cen transferowych pomiędzy powiązanymi osobami prawnymi.
Odniesienia do Wytycznych OECD dotyczących cen transferowych
Sam art. 57 ustawy nr 90/2003 nie odsyła wprost do Wytycznych OECD, choć został skonstruowany z ich uwzględnieniem. Bezpośrednie odniesienia zawiera rozporządzenie nr 1180/2014, w art. 2, 3, 6, 7, 9 i 10.
Definicja podmiotów powiązanych
Definicję zawiera art. 57 ust. 4 ustawy nr 90/2003, do którego odsyła ust. 5 regulujący obowiązek dokumentacyjny. Za powiązane uznaje się podmioty, które wchodzą w skład grupy w rozumieniu art. 2 ustawy o rachunkowości nr 3/2006 albo pozostają pod bezpośrednią lub pośrednią kontrolą bądź większościową własnością podmiotów z tej samej grupy, a także podmioty powiązane poprzez osoby fizyczne, w tym więzi rodzinne: małżeństwo, zarejestrowany związek partnerski, rodzeństwo oraz wstępnych i zstępnych.
Metody ustalania cen transferowych
Katalog metod zawiera art. 9 rozporządzenia nr 1180/2014 i obejmuje metodę porównywalnej ceny niekontrolowanej, metodę ceny odprzedaży, metodę koszt plus, metodę marży transakcyjnej netto oraz metodę podziału zysku. Katalog nie jest zamknięty, a kryterium wyboru stanowi metoda najbardziej odpowiednia do okoliczności transakcji. W odniesieniu do transakcji towarowych administracja stosuje wskazania z pkt 2.18 do 2.22 Wytycznych OECD.
Wymagania odnośnie dokumentacji cen transferowych
Obowiązek dokumentacyjny wynika z art. 57 ust. 5 ustawy nr 90/2003 oraz art. 13, 14 i 15 rozporządzenia nr 1180/2014. Dotyczy osób prawnych, których przychody albo suma aktywów na koniec roku obrotowego przekraczają 1 mld ISK. Islandzkie przepisy nie dzielą formalnie dokumentacji na dokumentację grupową i lokalną, wymagają jednak przekazania tego samego zakresu informacji. Dokumentację sporządza się za każdy rok obrotowy, w języku islandzkim lub angielskim, a jej posiadanie podatnik potwierdza w zeznaniu podatkowym. Na żądanie administracji dokumenty trzeba przedłożyć w terminie 45 dni, a przechowywać przez 7 lat od końca roku obrotowego.
Raportowanie według krajów
Zasady raportowania CbC określa rozporządzenie nr 766/2019, w art. 3. Raport składa się w terminie 12 miesięcy od końca roku obrotowego, na określonym formularzu, w języku angielskim.
Zwolnienia z obowiązku dokumentacyjnego
Art. 12 rozporządzenia nr 1180/2014 oraz art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 766/2019 wyłączają z obowiązku dokumentacyjnego transakcje o nieistotnym znaczeniu dla rozliczeń podatnika. Zwolnienie nie obejmuje transakcji, których przedmiotem są wartości niematerialne.
Szczególne procedury kontroli lub szczególne kary w zakresie stosowania cen transferowych
Sankcje reguluje art. 57 ust. 6 do 11 ustawy nr 90/2003. Od 2021 roku islandzka administracja skarbowa może nałożyć administracyjną karę pieniężną na podatnika, który nie wykonał obowiązku dokumentacyjnego. Kara wynosi do 3 mln ISK za każdy rok obrotowy, w którym dokumentacja nie została przedłożona w terminie 45 dni, oraz 1,5 mln ISK, gdy przedłożone dokumenty uznano za niewystarczające. Przy sześciu latach podatkowych łączna kara może sięgnąć 6 mln ISK. Usunięcie braków w ciągu 30 dni obniża karę o 90 procent, w ciągu dwóch miesięcy o 60 procent, a w ciągu trzech miesięcy o 40 procent.
Usługi o niskiej wartości dodanej i porozumienia o podziale kosztów
Islandzkie przepisy nie zawierają podstawy prawnej dla uproszczonego podejścia do usług o niskiej wartości dodanej, w praktyce jednak administracja nie kwestionuje rozliczeń zgodnych z rozdziałem VII Wytycznych OECD. Podobnie w przypadku porozumień o podziale kosztów: wobec braku regulacji krajowych punktem odniesienia pozostaje rozdział VIII Wytycznych.
Ograniczenie odliczania odsetek
Ustawa o podatku dochodowym ogranicza odliczenie kosztów odsetkowych do 30 procent EBITDA. Limit dotyczy odsetek od finansowania pomiędzy podmiotami powiązanymi w części przekraczającej 100 mln ISK. Nie stosuje się go do pożyczek wewnątrz grupy objętej wspólnym opodatkowaniem w Islandii lub spełniającej jego warunki, a także wtedy, gdy wskaźnik kapitału własnego podatnika nie odbiega o więcej niż 2 punkty procentowe od wskaźnika grupy, oraz do instytucji finansowych i ubezpieczeniowych.
Rozstrzyganie sporów
Do zapobiegania i rozstrzygania sporów o ceny transferowe służy przede wszystkim procedura wzajemnego porozumiewania się (MAP), do której islandzka administracja opublikowała szczegółowe wytyczne. Korekty obniżające dochód poza procedurą MAP są zasadniczo niedostępne, natomiast art. 121 ust. 2 ustawy nr 90/2003 pozwala wnioskować o wznowienie wymiaru podatku do sześciu lat wstecz, jeżeli ujawnią się nowe informacje lub dokumenty.
Organy właściwe i źródła
Za politykę podatkową odpowiada Ministerstwo Finansów i Gospodarki, a za jej wykonywanie islandzka administracja skarbowa i celna Skatturinn. Podstawowe akty prawne to ustawa o podatku dochodowym nr 90/2003 oraz rozporządzenia nr 1180/2014 i nr 766/2019.